162 lata temu, 22 stycznia 1863 r., wybuchło Powstanie Styczniowe, które było efektem coraz silnych represji zaborcy rosyjskiego wobec ludności polskiej ówczesnego Królestwa Polskiego (zaboru rosyjskiego). By ugasić narastające nastroje niepodległościowe hrabia  Aleksandra Wielopolskiego pełniący funkcję Naczelnika Rządu Cywilnego Królestwa Polskiego (spokrewniony z żywiecką linią  Wielopolskich) zarządził tzw. brankę. Wydarzenie to stało się iskrą zapalną do wybuchu powstania.

Mimo że walki toczyły się na terenie zaboru rosyjskiego, ludność polska z pozostałych dwóch zaborów wspierała walczących Rodaków materialnie, wielu też udało się przedostać do Konkresówki i wstąpić w szeregi powstańców. Byli wśród nich ochotnicy z Żywiecczyzny, a wspomina o nich m.in. Tadeusz Jänich w swoich „tekach”. Pod fotografią z pogrzebu ppor. Jakóba Śliża, który odbył się w Żywcu w 1932 r., i stał się również wielką manifestacją patriotyczną, umieścił Tadeusz Jänich opis: Rok 1863, ów przesławny rok walki o niepodległość, odbił się żywym echem w sercach mieszczan. Wielu poszło, wróciła natomiast garstka sterana w walkach i trudach. Kilku ostatnich żyje jeszcze, reszta spoczywa na cmentarzu, na polskiej znów ziemi.

Ppor. Jakób Śliż ur.24 czerwca 1842 r., brał udział w walkach pod Mielcem, był honorowym członkiem Powiatowego Stowarzyszenia Byłych Wojskowych, Związku Strzeleckiego, Katolickiego Stowarzyszenia „Przyjaźń”, z zawodu był krawcem i należał do żywieckiego cechu krawców. W 1930 r. za udział w Powstaniu Styczniowym został odznaczony Medalem Niepodległości. Zmarł 12 listopada 1932 r. i został pochowany na cmentarzu Przemienienia Pańskiego w Żywcu. Grób Powstańca w 2023 r. został odremontowany i uroczyście odsłonięty.

Tadeusz Jänich wspomniał również o dwóch innych Powstańcach pochodzących z Żywiecczyzny. Wymienił z nazwiska Jana Namysłowskiego, zesłanego po powstaniu na Sybir (ur. 1832 – zm. 1906) i Józefa Suchońskiego (1845-1929).